Ang bigat, teh

image

Kanina pinakiusapan niya kaming bitbitin ang mga bagay na hindi na niya madadala pauwi. Isang crate ng libro, isang paper bag ng damit.

Habang naglalakad ako, sa kantong paliko sa bahay namin; habang malayu-layo pa ngunit nangangalay na ang aking mga braso, narealize ko na ganito pala kabigat ang maiwan.

Pero kagaya nga ng sinabi mo, kaya umaalis ang mga tao ay para balang araw ay makabalik rin sila.

I will miss you terribly, pare! I’m looking forward to the next time you text na, “touchdown cebu! Kita tayo sa may kanto pare”. Ganern.

One thought on “Ang bigat, teh

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s